ภาวะฉุกเฉินระหว่างการตั้งครรภ์ และการคลอด

กายวิภาค

กายวิภาคของการตั้งครรภ์

มารดา ประกอบไปด้วยอวัยวะสืบพันธุ์สตรี ได้แก่

• มดลูก เป็นที่ฝังตัวของตัวอ่อน และเป็นที่อยู่ของทารกจนกระทั่งคลอด
• ปากมดลูก เป็นปากทางออกของมดลูก ซึ่งจะเปิดออก เมื่อมีการเจ็บครรภ์คลอด หรือการแท้ง
• ช่องคลอด เป็นทางออกของทารก เมื่อเกิดการเจ็บครรภ์
• ปีกมดลูกและรังไข่ มึความสำคัญในระยะก่อนการปฏิสนธิ โดยเป็นท่อสำหรับนำไข่ที่ตกแล้ว มาที่โพรงมดลูกเพื่อรอการปฏิสนธิ ในบางครั้งอาจพบภาวะตัวอ่อนฝังตัวที่ท่อนำไข่ นำไปสู่ความผิดปกติของการตั้งครรภ์ที่เรียกว่า การตั้งครรภ์นอกมดลูก

ทารก ประกอบไปด้วย

• รก สำหรับยึดเกาะกับผนังมดลูกของมารดา ที่ช่องทางผ่านของสารอาหาร และก๊าซออกซิเจน
• สายสะดือ เชื่อมต่อระหว่างรกกับทารก
• ถุงน้ำคร่ำ เป็นเยื่อบาง ๆ ห่อหุ้มตัวทารกไว้ ภายในมีของเหลวใส เพื่อป้องกันอันตรายจากภายนอกต่อทารก

สรีระวิทยาของการตั้งครรภ์

โดยทั่วไประยะเวลาของการตั้งครรภ์จะอยู่ในช่วง 38-42 สัปดาห์นับตั้งแต่ประจำเดือนครั้งสุดท้าย ผู้ช่วยเหลือควรให้ความสำคัญกับของการตั้งครรภ์ว่ามีโอกาสเกิดขึ้นในหญิงช่วงอายุตั้งแต่ 15-45 ปีทุกคน

• ระบบไหลเวียนโลหิต
• มีการเพิ่มขึ้นของปริมาตรของเลือดในร่างกาย 40-45%
• หัวใจทำงานเพิ่มขึ้น 40%
• ความดันโลหิตลดต่ำลง 10 mmHg โดยประมาณ เนื่องจากความต้านทานของหลอดเลือดส่วนปลายลดลง
• ระบบการหายใจ
• ปริมาตรรวมของปอดลดลง เนื่องจากกระบังลมถูกดันขึ้นมาทางช่องอก
• ปริมาตรการหายใจปกติเพิ่มขึ้น จากการเปลี่ยนแปลงของฮอร์โมนในร่างกาย
• ระบบทางเดินอาหาร
• เกิดภาวะกรดกระเพาะอาหารไหลย้อนได้ง่ายขึ้น
• อาหารค้างอยู่ในกระเพาะอาหารนานขึ้น
• การบีบตัวของลำใส้ และหลอดอาหารลดลง

นอกจากนี้ยังมีความเปลี่ยนแปลงทางสรีระวิทยาในระบบอื่น ๆ เช่น ระบบต่อมไร้ท่อ ระบบไต และทางเดินปัสสาวะ ระบบโลหิต